Verregaande aanpassing wapenwet eerste keer besproken in kamercommissie Justitie

Vandaag 21 november 2017 werd het voorstel van de regering tot verregaande aanpassing voor het eerst gesproken.

Wat eerst door de regering werd aangekondigd als een kleine aanpassing van enkele technische punten in de wapenwet en het invoeren van een derde amnestieregeling voor zwarte wapens, is ondertussen gegroeid tot een ingrijpende wijziging die een belangrijke impact zal hebben voor elke wapenbezitter. Voor een beschrijving en analyse van het door de regering ingediende voorstel verwijzen we naar deze link.

De regering heeft het niet zo gemakkelijk gehad om een akkoord te vinden binnen de meerderheid over de laders. Dit punt is ook niet voorzien in het regeerakkoord. De bespreking werd eerder al eens uitgesteld, en tijdens de bespreking vandaag bleek ook dat niet alle meerderheidspartijen akkoord waren met de nodeloze complicaties die minister Koen Geens (CD&V) graag snel door het parlement had gejaagd.

Bij de aanvang van de vergadering werden de amendementen van de meerderheid toegelicht. Het belangrijke discussiepunt betreft laders. Zoals gezegd wil de regering een vergunningsplicht voor alle laders. Voorts is ook de handel en het verzamelen van laders aan een erkenning onderworpen. Daardoor moeten er ongeveer 800 erkenningen worden uitgebreid of gewijzigd. Ook de meer dan 410.000 gekende wapenbezitters moeten nakijken of zij wel een vergunning hebben voor alle laders die ze nog bezitten.

Onze organisatie is nooit tegen het idee geweest dat enkel wie een vergunning of gelijkwaardig document heeft nog een lader kan aankopen. Wij adviseerden dan ook een eenvoudige wijziging aan de wet om dat doel te bereiken zonder dat dit pakken geld gaat kosten aan de overheid.

De minister van Justitie, daarin gevolgd door CD&V (Raf Terwingen) hadden hier geen oren naar en blijven tegen elk advies in een ingewikkelde regeling verdedigen waarbij erkenningen aangepast worden, vergunningen maar geldig zijn enkel voor het bezit van een lader van het betreffende type en dan overgangsbepalingen worden ingevoerd voor wie nog laders heeft voor een wapen dat hij niet meer bezit. Voor deze personen wordt een mogelijkheid geboden vergunningen te vragen of een erkenning aan te vragen als verzamelaar van laders. Dit is volgens Raf Terwingen absoluut noodzakelijk om te vermijden dat terroristen nog vrij laders kunnen kopen in ons land. Andere reden opgegeven door CD&V is dat er geen reden is om een lader te bezitten dan als men geen wapen heeft waarop de lader past. Het Vlaams Vredesinstituut had in hun eerder advies nochtans opgemerkt dat het bezit van laders op zich niet gevaarlijk is, en dat het daarom niet wenselijk is een vergunning te eisen voor het bezit van laders. De minister vind het niet nodig met dit advies rekening te houden op dit punt.

Binnen de meerderheid deden N-VA en VLD belangrijke inspanningen om de minister tot een evenwichtiger standpunt te bewegen. Maar de campagneslogan van de minister (Koen Geens "gene gewonen") voorspelt op dit vlak weinig goeds. De minister geeft niet toe en blijft als principe behouden dat voor elke lader die men heeft er ook een vergunning moet zijn. Binnen de meerderheid werd wel een compromis bereikt dat werd toegelicht door Koenraad Degroote (N-VA). Houders van een jachtverlof of een sportschutterslicentie kunnen wel alle laders voorhanden hebben voor wapens die ze kunnen gebruiken voor jagen of sportschieten.

Dit is bizar: wie enkel een sportschutterslicentie of jachtverlof heeft, kan laders hebben voor een wapen dat hij niet bezit. Voor de afgifte van deze documenten wordt enkel gekeken naar gerechtelijke antecedenten, de geschiktheid om veilig een wapen te hanteren en de kennis over de regelgeving. Voor een wapenvergunning zijn de voorwaarden een stuk strenger, er is ook een zeer uitgebreid moraliteitsonderzoek. Wij vinden het onbegrijpelijk dat iemand die aan strengere voorwaarden moet voldoen minder rechten heeft. Daarom werd door Carina Van Cauter (VLD), daarin gesteund door Koenraad Degroote (N-VA) voorgesteld om ook toe te laten dat wie een vergunning heeft alle laders kan bezitten voor wapens behorende tot een categorie waar hij een geldige vergunning voor heeft.

Volgens minister Koen Geens (CD&V) is dit onlogisch, en dan wel om de volgende reden. Een jachtverlof of sportschutterslicentie laat toe om meerdere wapens te verwerven mits registratie. Dan weet men niet altijd vooraf welk wapen verworven zal worden, en is het dus logisch dat men ook alle laders kan hebben. Een vergunning daarentegen is slechts geldig voor 1 wapen, dus is het ook logisch dat ze dan enkel geldig is voor wapens die tot die categorie behoren. Deze redenering gaat uiteraard niet op. We nemen 2 voorbeelden. Stel dat Piet een sportschutterslicentie heeft, maar geen wapenvergunning. Hij kan dan alle laders voorhanden hebben, zelfs voor wapens die hij nooit met zijn sportschutterslicentie kan verwerven (zoals bv pistolen in 9mm). Zijn collega-schutter Pol is houder van een vergunning. Hij heeft hiervoor meer dan 100 EUR retributie betaald, een medisch attest moeten voorleggen, proeven moeten doen, een wettige reden moeten aantonen, toelating moeten krijgen van inwonende gezinsleden en een uitgebreid moraliteitsonderzoek moeten ondergaan. Om de vijf jaar is er dan ook nog eens periodieke controle. Toch is het volgens de minister logisch dat Pol enkel een lader kan bezitten voor het wapen op zijn vergunning, en niet voor andere wapens... De redenering van de minister klopt niet omdat geen rekening gehouden wordt met de verschillen in veiligheidswaarborgen die elk document biedt. Maar de minister weigert, daarin gesteund door Stefaan Van Hecke (Groen) en partijgenoot Raf Terwingen (CD&V) elke aanpassing.

De regering had ook nog goed nieuws. Een aanvraag voor een erkenning als verzamelaar van lader zou gratis kunnen. Allicht is men er zich niet van bewust dat er duizenden wapenbezitters dergelijke erkenningen nodig zullen zijn. Dit zal extra werk veroorzaken voor de politie en geld kosten aan de staat. Terwijl de impact op de openbare veiligheid verwaarloosbaar is. Des te frappant is dat de overheid exact dezelfde doelstelling had kunnen bereiken op een eenvoudiger manier. De tijd die de politie hieraan zal moeten geven zal niet beschikbaar zijn voor terreurbestrijding. De koppigheid van de minister van justitie is in dit opzicht allicht ook een bedreiging voor de openbare orde.

Er werd voorts nog benadrukt dat er binnen een jaar zal geëvalueerd worden of de regeling rond de laders nog nuttig is.

Andere partijen (SP-A en Groen) lichtten nog toe dat wat hen betreft de wetgeving nooit streng genoeg kan zijn en dat er uiteindelijk naar een samenleving moet geëvolueerd worden met zo weinig mogelijk wapens. Barbara Pas (Vlaams Belang) kwam nog tussen en gaf kritiek op het voorstel om voor elke individuele lader een vergunning te eisen. Langs Franstalige kant af Brotcorne (CdH) te kennen het voorstel van de regering volledig te steunen. Vanuit MR bleef het opvallend stil, ook de PS had geen opmerkingen tijdens de algemene bespreking.

Volgende week zal de artikelsgewijze bespreking plaatsvinden en zal er gestemd worden. De tekst komt dan in de plenaire vergadering.

Allicht zal de nieuwe amnestieregeling dan op 1 februari in voege treden, voor de regeling inzake laders zijn er overgangsbepalingen tot 1 januari 2019.