Kamer - Mondelinge vraag 0425 van 4 december 2007(Liesbeth Van der Auwera) - HFD wapens - problematiek schuttersgilden - sportschieten

Informatie
Parlement: 
Kamer
Datum: 
din, 04/12/2007
Vraagsteller: 
Liesbeth Van der Auwera (CD&V)
Vindplaats/bron: 

www.dekamer.be - mondelinge vraag 0425 van 4 december 2007

Wetsartikels: 
art. 3 wapenwet
Trefwoorden: 
vrij verkrijgbaar wapen
schuttersgilden
Doelgroep: 
Sportschutters
Vraag: 

Liesbeth Van der Auwera (CD&V - N-VA): Artikel 4 van het KB van 9 juli 2007 bepaalt dat wapens die eigendom zijn van een erkende vereniging die zich bezighoudt met historische, folkloristische, traditionele of educatieve activiteiten, onder bepaalde voorwaarden te beschouwen zijn als vrij verkrijgbare wapens. Het artikel sluit uitdrukkelijk elke vorm van sportschieten uit. Dit artikel werd ingevoegd om een oplossing te bieden voor het probleem dat deelnemers aan een gilde of schutterij niet over een wapenvergunning beschikken.

Omdat dit KB lang op zich liet wachten, vroegen de vzw Federatie van Vlaamse Historische Schuttersgilden en de vzw Vlaamse Traditionele Sporten aan de bevoegde gemeenschapsminister om erkend te worden als schietsportfederatie met machtiging om licenties voor sportschutters af te leveren. Voorlopig kregen zij nog geen antwoord.

Deze vzw’s zitten nu met enkele vragen. Als zij door de Vlaamse minister worden erkend als schietsportfederatie, kunnen zij dan nog wel een beroep doen op het KB van 9 juli 2007? Als dat niet kan, wil dit dan zeggen dat de zware buks geen vrij verkrijgbaar wapen is in Vlaanderen? En wat als zij hun aanvraag bij de Vlaamse minister intrekken? Kunnen zij zich dan voor alle sporten binnen hun organisatie beroepen op het KB? Geldt de bepaling uit artikel 4 alleen voor het schieten met historische buksen, of ook voor de .22-geweren die worden gebruikt bij het klepschieten?

Antwoord: 

Minister Laurette Onkelinx (Frans): Een eerst type erkenning is de erkenning die verleend wordt aan een vzw van historische, folkloristische aard, enz., waarbij de leden van die vzw om thuis wapens – waarvan de lijst bij koninklijk besluit vastgelegd is – mogen bezitten en ze uitsluitend voor demonstratiedoeleinden, in het kader van de activiteiten eigen aan de aard van de vzw, mogen gebruiken.

Het andere type erkenning betreft de verenigingen voor sportschieten en staat elk verenigingslid – dat een sportschutterslicentie moet bezitten – toe zijn
wapen voor het schijfschieten te gebruiken.

Als een vzw voor beide doelen is erkend – ik neem aan dat uw vraag daarover gaat – moet iemand die zowel aan historische manifestaties deelneemt als
aan sportschieten doet, een licentie bezitten. Die licentie heeft hij echter niet nodig indien hij een als dusdanig erkend wapen met folkloristische waarde
gebruikt tijdens een folkloristische manifestatie op de openbare weg.

Als dat wapen echter ook kan worden gebruikt om te schieten (zoals het Gewehr 98 aangepast aan kaliber .22), is een sportschutterslicentie vereist als
men het als schietwapen wenst te gebruiken. Dezelfde redenering geldt voor de jacht.

Noch mijn administratie noch ikzelf weten wat een buks voor het “klepschieten” is.

Liesbeth Van der Auwera (CD&V - N-VA): De bedoeling van het KB was duidelijk om van de zware buks een vrij verkrijgbaar wapen te maken.
Maar omdat dit KB op zich liet wachten, deden de Vlaamse vzw’s een beroep op het Vlaamse decreet houdende de sportschutter. Zij vragen zich nu af
wat zij moeten doen: krijgen zij geen problemen als ze zich enkel en alleen beroepen op het KB? Valt ook het klepschieten met .22-geweren onder
folkloristische activiteiten?

De voorzitter: De wapenwet is een federale bevoegdheid, maar de sportschutterslicentie wordt door de sportfederaties uitgereikt omdat alles wat
met sport te maken heeft, een gemeenschapsmaterie is. Na de goedkeuring van de wet zaten we bijzonder verveeld met het feit dat volgens de federale wet de federale minister van Justitie kan vaststellen welke wapens gebruikt mogen worden. Uit juridische adviezen bleek echter dat dit in het geval van
sportschieten geen bevoegdheid van de minister van Justitie, maar van de minister van Sport van de Franse Gemeenschap is. Ik heb toen twee eminente juristen geraadpleegd, die ter zake twee tegenstrijdige adviezen hebben uitgebracht. De knoop werd nooit doorgehakt, want
daarvoor had een beroep bij de rechtbank moeten ingesteld worden om na te gaan wie hiervoor bevoegd is.

Ik besef dat dit helemaal geen antwoord biedt op de vraag van mevrouw Van der Auwera.

Minister Laurette Onkelinx (Frans): Wat was de grondslag voor de aanvraag tot erkenning van de vereniging vóór de publicatie van het
koninklijk besluit van juli 2007?

Liesbeth Van der Auwera (CD&V - N-VA): De vraag is eigenlijk duidelijk: kunnen de vzw’s in kwestie zowel voor de zware buks als voor de .22-
geweren een beroep doen op het KB van 9 juli 2007? Kunnen zij in dat geval de sportschutterslicentie laten voor wat die is, aangezien zij helemaal niet de intentie hebben om sportschutters te zijn of te worden.

Minister Laurette Onkelinx (Frans): De vereniging heeft een aanvraag ingediend om erkend te worden als folkloristische vereniging, maar er
werd nog geen beslissing genomen. Met deze erkenning denkt de vereniging dat het niet meer nodig zal zijn alle administratieve stappen te doen
om de leden als sportschutters te laten erkennen. Er is dan geen licentie voor het klepschieten meer nodig.

Wat is het probleem?

Liesbeth Van der Auwera (CD&V - N-VA): Wij willen zekerheid. Geldt het KB voor de zware buks en de .22 waarmee het klepschieten wordt
beoefend?

Minister Laurette Onkelinx (Frans): Ik moet het antwoord schuldig blijven.

Liesbeth Van der Auwera (CD&V - N-VA): Klepschieten is een folkloristische activiteit die beoefend wordt met een zwaarder kaliber dan de
buks. Valt dit onder het KB of niet? Moeten die verenigingen al dan niet een sportschutterslicentie aanvragen?

Minister Laurette Onkelinx (Frans): Als de buks op de lijst staat, hoeft men geen sportschutterslicentie te bezitten om het wapen te gebruiken. Als de buks er niet op staat, heeft men die licentie wel nodig. Maar blijkbaar is dat nog altijd geen antwoord op uw vraag.

Liesbeth Van der Auwera (CD&V - N-VA): Dat is nu net de uitzondering in het KB: wapens die kaderen in een historische of folkloristische activiteit
worden bestempeld als ‘vrij verkrijgbaar’. De buks en kaliber .22 zijn echter niet vrij verkrijgbaar. Als ze
gebruikt worden voor folkloristische activiteiten, zijn ze dat dan wel?

Minister Laurette Onkelinx (Frans): De deskundigen in mijn administratie begrijpen de vraag niet en ik ook niet. Indien die buks op de lijst voorkomt van de wapens waarmee een folkloristische activiteit kan beoefend worden, mag ze worden gebruikt voor die folkloristische activiteiten en nergens anders voor!

De voorzitter: Artikel 11, § 3 bepaalt dat de vergunning enkel wordt verleend aan personen die aan bepaalde voorwaarden voldoen. Een
vergunning is dus vereist. Onder punt F wordt de deelname aan historische, folkloristische, culturele of wetenschappelijke activiteiten bedoeld. Men kan
dus een vergunning krijgen om een wapen te bezitten met de bedoeling aan folkloristische activiteiten deel te nemen.

Minister Laurette Onkelinx (Frans): Jazeker!

De voorzitter: Artikel 12, dat betrekking heeft op sportschieten, bepaalt dat artikel 11 niet van toepassing is. Het is niet toegestaan aan
folkloristische activiteiten met folkloristische wapens deel te nemen met een sportschutterslicentie.
Iedere minister van Sport heeft bepaald welke wapens erkend zijn voor het sportschieten. De lijst van de heer Anciaux is niet dezelfde als de lijst die
ik heb opgesteld. De sportschutterslicentie mag dus niet worden gebruikt voor het klepschieten, tenzij het wapen dat hiertoe dient, door de Vlaamse minister van Sport als sportwapen erkend wordt.

Liesbeth Van der Auwera (CD&V - N-VA): Ik vrees dat er in Vlaanderen zo geen een lijst bestaat en besluit dat de folkloristische verenigingen het best een sportschutterslicentie aanvragen voor het klepschieten.

Minister Laurette Onkelinx (Frans): Als dat wapen op de lijst van wapens met folkloristische waarde staat, is er geen probleem!

Commentaar: 

Deze problematiek, die eigenlijk gecreëerd werd door de betrokken gilden zelf (die per sé als sportschuttersfederatie wensten te worden erkend) werd ondertussen opgelost voor het buksschieten door een wijziging van het sportschuttersdecreet. Voortaan is het buksschieten geen sportschieten meer in Vlaanderen. In Wallonië werden deze folkloristische activiteiten nooit als sportschieten beschouwd. Voor het buksschieten geldt nu dus onverkort de federale regeling waarnaar de minister van Justitie verwijst in haar antwoord.

Voor het klepschieten en flessenschieten geldt deze oplossing niet. Vermits de federaties die deze activiteiten organiseren erkend zijn als sportschuttersfederatie, zijn deze activiteiten aangeboden door deze federaties, en worden ze in Vlaanderen als sportschieten beschouwd. Een sportschutterslicentie is dus noodzakelijk. Vermits in Wallonië deze fokloristische activiteiten niet op de lijst van erkende disciplines staan, geldt dat deze activiteiten in Wallonië niet als sportschieten worden beschouwd.